Γευση Εκδρομων

Our collection

Fleece
Fleece
E25.00

Polo casual wear - Blue
Polo casual wear - Blue
E16.00

Member subscription 1 year
Member subscription 1 year
E20.00

Sticker #1
Sticker #1
E1.00

Member subscription 1 year - Rest of Greece
Member subscription 1 year - Rest of Greece
E20.00

T-Shirt HTC 300
T-Shirt HTC 300
E10.00

T-Shirt HTC 300 Woman
T-Shirt HTC 300 Woman
E10.00

Click for Athens, Greece Forecast
Αρχική σελίδα
Βουλγαρία #1 PDF Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Γιαννόπουλος Κυριάκος - Κώστας Χατζηθωμάογλου   
12.07.06

Το ταξίδι αυτό πραγματοποιήθηκε από τις 12 ως 16 Ιουλίου 2006, από πέντε μέλη του HTC.
Κώστας Χατζηθωμάογλου (
XLV 1000), Κυριάκος Γιαννόπουλος (LC8), Γιάννης Τεάζης (XLV 650) ., Σταύρος Εξύζογλου (XLV 650). και Γιάννης Μόρτου(XLV 1000).
Αφορά την πρώτη επίσημη οργανωμένη εκδρομή του
Hellas Transalp Club στο εξωτερικό όπως είχε ανακοινωθεί
στο ετήσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων του συλλόγου για το 2006

ΤαξIδι στα βουνA της νοτιοδυτικHΣ ΒουλγαρIας

Κέιμενο: Κυριάκος Γιαννόπουλος

Φωτο: Κώστας Χατζηθωμάογλου, Κυριάκος Γιαννόπουλος


 

Το ταξίδι αυτό πραγματοποιήθηκε από τις 12 ως 16 Ιουλίου 2006, από πέντε μέλη του HTC. Κώστας Χατζηθωμάογλου (XLV 1000), Κυριάκος Γιαννόπουλος (LC8), Γιάννης Τεάζης (XLV 650) ., Σταύρος Εξύζογλου (XLV 650). και Γιάννης Μόρτου(XLV 1000).
Αφορά την πρώτη επίσημη οργανωμένη εκδρομή του

Hellas Transalp Club στο εξωτερικό όπως είχε ανακοινωθεί
στο ετήσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων του συλλόγου για το 2006

Τετάρτη 630 χλμ.

Το ταξίδι για τα σύνορα κύλησε πιο εύκολα απ’ ότι περιμέναμε. Με σταθερό ρυθμό στα 130-140 και δυο ενδιάμεσες στάσεις, φτάνουμε με το σούρουπο στο Άγγιστρο 8 χιλιόμετρα από τη μεθόριο.

Ένα γερό δείπνο και μια ώρα στα θερμά λουτρά του κοινοτικού ξενώνα, είναι ότι καλύτερο για το πρωινό ξύπνημα την επομένη.

Πέμπτη 180 χλμ Σύνορα, Melnik, Bancko.

   

Οι διατυπώσεις στα σύνορα σύντομες. Πράσινη κάρτα, τέσσερα ευρώ για το πέρασμα και φύγαμε. Πρώτα χιλιόμετρα στο Βουλγάρικο έδαφος. Βγαίνοντας από τον εθνικό για Σόφια με κατεύθυνση βορειανατολικά, παίρνουμε με το καλημέρα είδηση για το πανηγύρι που θα ακολουθούσε.
Μετά το Xarcovο, ο δρόμος είναι κάτι σαν πεδίο βολής, με λακούβες και νεροφαγώματα ικανά να σου παραμορφώσουν τις ζάντες σε λίγα μέτρα. Ένας καλός πρόλογος (βλ. Ertzberg) για τις ασφάλτινες διαδρομές, που μόνο άσφαλτο δεν έχουν.
Από το Xarcovο κινούμαστε βόρεια με προορισμό το Μέλνικ. Πλησιάζοντας, ο δρόμος στρώνει από λακούβες, γαρνίρεται όμως από χωμάτινες κατεβασιές του βουνού από τη βροχή. Πόρωση.
Στο Melnik, ένα όμορφο και τουριστικό χωριουδάκι, προμηθευόμαστε χάρτες και ανηφορίζουμε προς το κοντινό μοναστήρι του Rozen στους πρόποδες του Pirin. Χωνόμαστε στην οργιαστική βλάστηση του βουνού με τις παράξενες μορφές των βράχων, που υψώνονται σαν φυσικά Μενίρ και καταλήγουμε στα καταπράσινα πλατώματα του μοναστηριού. Η ιδέα να ακολουθήσουμε τη χωμάτινη διαδρομή για το χωριό Pirin εγκαταλείπεται γρήγορα, αφού δεν μπορούμε να πάρουμε αξιόπιστες πληροφορίες από τους ντόπιους. Πίσω στο Melnik και από εκεί ανάβαση βορειοανατολικά, από τη γνωστή μας «άσφαλτο».
Στο χωριό Pirin φτάνουμε με τις πρώτες στάλες της βροχής και παθαίνουμε το πρώτο πολιτισμικό σοκ. Πως ένα χωριό σήμερα βρίσκεται σε λάθος αιώνα.
Βάζουμε τα αδιάβροχα και συνεχίζουμε για το Goce Delcev. Κατηφορίζουμε το υπέροχο στροφιλίκι, με τη βροχή να μας χαλάει την απόλαυση της διαδρομής. Προσπερνάμε την μελαγχολική πόλη και τσαλαβουτάμε στους αστικούς δρόμους με τις ατέλειωτες λακούβες. Σε λίγα χιλιόμετρα κάνουμε δεξιά και χωνόμαστε πάλι στη φύση. Η βροχή κοπάζει και ένα CBR 400 μας προσπερνάει ουρλιάζοντας δαιμονισμένα. Μάλλον η παρουσία μας –όπως θα διαπιστώσουμε και στη συνέχεια- προκαλεί εκκρίσεις αδρεναλίνης στους ντόπιους μηχανόβιους.
Στάση στη Breznica, το πρώτο μουσουλμανικό χωριό που συναντάμε. Γινόμαστε το θέμα στην πλατεία του χωριού.
Ζητάμε κάτι να τσιμπήσουμε. Παρουσιάζεται από το πουθενά ντόπιος που μιλά καλά ελληνικά –έχει δουλέψει χρόνια στη Μακεδονία- και μας βρίσκει την άκρη. Ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή, γιατί η βροχή δυναμώνει. Πέντε σάντουιτς και πέντε μπύρες στην τιμή των έξι κόμα έξι λέβα. Διαιρέστε δια δύο και έχετε περίπου την τιμή σε ευρώ.
Όπως μας εξηγεί ο άνθρωπός μας, η βροχή θα σταματήσει σε μισή ώρα. Και έτσι γίνεται. Ξεκινάμε για το βουνό. 
Η διαδρομή στα πρώτα χιλιόμετρα έχει φυτεμένη πέτρα που ταλαιπωρεί απίστευτα τις αναρτήσεις.
Μετά στρώνει.


 
Σε λίγο χωνόμαστε στα υπέροχα δάση των ανατολικών πλευρών του Pirin. Το όνειρο του κάθε mega-χωματερού. Σε μια στάση, μας προλαβαίνει δικάβαλο ΙΖΗ 350 ρώσικο, με ντόπιους. Εμείς όρθιοι στα μαρσπιέ, αυτοί καθιστοί και μας ακολουθούν στη ρόδα. Δεύτερο πολιτιστικό σοκ. Πως, για να σβαρνίσεις τα βουνά, δεν χρειάζεσαι σούπερ ντούπερ αναρτήσεις και χίλια κυβικά.
Τους βγάζουμε το καπέλο. Χωματεροί από την κούνια τους.
Κάπου το όργιο του χώματος τελειώνει και το διαδέχεται μια όμορφη ασφάλτινη κατηφορική διαδρομή δίπλα στο ποτάμι προς το Bancko.
Φτάνουμε στην πόλη αργά το απόγευμα και ανηφορίζουμε προς το χιονοδρομικό κέντρο, για να βρούμε μέρος για κατασκήνωση. Είμαστε τυχεροί γιατί συναντάμε πλάτωμα περιτριγυρισμένο από έλατα και ποταμάκι για τα βασικά. Στήνουμε σκηνές και κατηφορίζουμε στην πόλη για φαγητό. Δοκιμάζουμε την ντόπια κουζίνα, με την όρεξη αυτού που έχει χορτάσει βουνό, αλλά όχι το στομάχι του. Λογαριασμός 10 λέβα δια δύο το άτομο. Ίσον πέντε ευρώ και κάτι, συμπεριλαμβανόμενες και τις μπύρες.

Παρασκευή 260 χλμ. Rila

Σηκωνόμαστε με διάθεση το πρωί και ανηφορίζουμε το βουνό προς το χιονοδρομικό.




 
Η φύση απίστευτη και τα έλατα να ξεπερνούν τα 15 μέτρα ύψος. Πάνω μας και όχι τόσο μακριά η κορυφή του βουνού στα 2.914 μέτρα. Καθόλου άσχημα.


Πίσω στο Bancko και κατεύθυνση δυτική. Η πόλη μας κακοφαίνεται, καθώς και η κίνηση στον κύριο δρόμο. Η διαδρομή από το Razlog προς τον εθνικό για Σόφια, είναι πνιγμένη στο πράσινο, καθώς διασχίζει μια κοιλάδα με το ποτάμι της, που παίζει με τις στροφές του δρόμου. Ευκαιρία να ανοίξουμε τα γκάζια μας, καθώς η άσφαλτος δεν έχει λακούβες και κρατά καλά.  

Πιάνουμε τον εθνικό με κατεύθυνση βόρεια, μια διαδρομή που θυμίζει πολύ Ήπειρο, στα μέρη της Κόνιτσας. Στη διασταύρωση για Rila κάνουμε δεξιά και χωνόμαστε στο υπέροχο ομώνυμο φαράγγι του βουνού.




Η διαδρομή μέχρι το φημισμένο μοναστήρι, γίνεται όλο και πιο απίθανη ανεβαίνοντας.

Αλλά και ο καιρός, όλο και φορτώνει. Φτάνουμε στο μοναστήρι πάλι με τις πρώτες σταγόνες. Ο παρκαδόρος μας ζητά κάτι σε δέκα λέβα. Δεν είσαι καλά. Κάποιος μας σφυρίζει ότι υπάρχει χώρος από πίσω. Φύγαμε. Αφήνουμε τις μηχανές και χωνόμαστε στο μοναστήρι.

Βγαίνοντας, ένας ντόπιος περιεργάζεται τα «άλογά» μας.
Πλησιάζω. Σκάει χαμόγελο. «Εγκώ έχω ΧΤ». Να η φωτογραφία του στο κινητό.
Φεύγουμε από τη Rila με βροχή, τα πυκνά δέντρα όμως μας κρατούν στεγνούς.
Στάση σε ταβέρνα δίπλα στο ποτάμι για να περάσει η μπόρα.
Ίδιες ποσότητες φαγητού με το χτεσινό βράδυ, ίδιος λογαριασμός. Άψογα.
Βγαίνουμε πάλι στον εθνικό με κατεύθυνση βορειοανατολική. Μετά το Samokov μπαίνουμε δεξιά για να ανηφορίσουμε τις βορεινές παρειές του βουνού Rila. Ανεβαίνουμε τη γνωστή άγρια άσφαλτο, που σιγά-σιγά αλλάζει σε χώμα. Όρθιοι στα μαρσπιέ και χωνόμαστε στα δάση του βουνού. Σε μια διασταύρωση μας συναντούν ντόπιοι που έρχονται από την αντίθετη κατεύθυνση. Προσπάθεια συνεννόησης για την κατεύθυνση του δρόμου.
Μάταια.
(η συννεννόηση σε video Bulgaria060113.AVI )

Συνεχίζουμε βασιζόμενοι στο ενστικτό μας.
Η διαδρομή όλο και χαλάει
και οι πρώτες μεγάλες νερολακούβες κάνουν την εμφάνισή τους.
Εδώ το βουνό δεν έχει τόση πέτρα και η λάσπη είναι έντονη.
Σταματάμε και στέλνουμε τον Γιάννη από το Κιάτο για αναγνώριση.
Γυρνάει πίσω. Μάλλον έχουμε πάρει λάθος κατεύθυνση.
Κάπου διαβάζουμε ότι είμαστε στα 1.760 μ. Υψόμετρο.
Συνεχίζουμε αντίθετα.

 


Ξανά φτάνουμε σε δύσκολα κομμάτια. Στέλνουμε πάλι τον Γιάννη. Σε ένα τέταρτο μας ενημερώνει με τον ασύρματο ότι δεν μπορεί να συνεχίσει. Είμαστε κοντά στον προορισμό, αλλά ο δρόμος δεν περνάει για τα μεγάλα.

 Έχει αρχίζει να βραδιάζει. Θα γυρίσουμε πίσω.
Μέχρι να επιστρέψει ο Γιάννης, ακούμε δίχρονα ουρλιαχτά στην πλαγιά. Τέσσερις ντόπιοι ανεβαίνουν σαν δαιμονισμένοι την πλαγιά. Το ένα μηχανάκι δικάβαλο.Σταματούν, κατεβαίνουν και περιεργάζονται τις μηχανές μας. Κάνουμε τσιγάρο. Κρίμα που δεν μπορούμε να μιλήσουμε σε μια κοινή γλώσσα. Θα λέγαμε πολλά. Χαιρετιόμαστε και χάνονται στα μονοπάτια.
Επιστρέφουμε από το βουνό στην εθνική με κατεύθυνση δυτική. Η φύση αχνίζει ακόμα από την μεσημεριανή βροχή. Τα υπέροχα λιβάδια, διαδέχονται ακόμα πιο απίθανες διαδρομές πνιγμένες στα έλατα. Η περιοχή του Borovec είναι ένα ακόμα τουριστικό θέρετρο για χειμερινές και όχι μόνο εξορμήσεις. Η άσφαλτος καλή και στριφτερή. Μετά το χώμα ότι πρέπει.
Μας προλαβαίνει το βράδυ στο  Raduil. Ένα χωριό πάνω στο δρόμο μας, με μια όμορφη όμως απλωσιά που μας τραβάει. 
Είμαστε πάλι στο κατάλληλο μέρος στο παρά πέντε, γιατί η πορεία στο άγνωστο τη νύχτα δεν μπορεί να κρατήσει πολύ. Καταλύουμε στο τοπικό ξενοδοχείο. Οι μηχανές παρκαρισμένες στον χωματόδρομο μπροστά στην είσοδο και επιτέλους μια ζεστή σούπα.

Ότι καλύτερο για το τέλος της ημέρας.




 

 

 

 3η ημέρα - Δεύτερη σελίδα ταξιδιωτικού

Τελευταία ανανέωση ( 24.07.06 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
© 2017 www.transalp.gr
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.