Στο ανοιχτό μουσείο του Goreme είναι και η εκκλησία του Ιωάννη του Βαπτιστή. Αυτή η φωτό πήγε να μου στοιχίσει ολόκληρο το φιλμ, αφού μετά  με μυρίστηκε ο φύλακας και έγινε ολόκληρη φασαρία για να μην το πάρει. Καλά, δεν υπήρχε περίπτωση ...αφού υπήρχαν μέσα φωτό απο το Nemrut κ.α.
Φεύγοντας απο την Καπαδοκία συναντάς το Nterinkoyu. Εδώ οι Έλληνες δέν είχαν τα σπίτια τους στην επιφάνεια αλλά σε υπόγειες σπηλιές μέχρι και 80 μέτρα βάθος με επτά ή περισσότερα πατώματα. Ακολουθείς τα κόκκινα βελάκια και πας προς τα κάτω ενώ τα μπλέ σε πάνε προς τα πάνω. Μετά απο μιάμιση περιπλάνησης στους λαβυρίνθους, το κρύο και η υγρασία είχαν αρχίσει να με  ενοχλούν. Ετσι, προσπαθώντας να ακολουθήσω τα μπλέ βελάκια, βρέθηκα πολλές φορές να πάω προς τα κάτω ξανά, να βλεπω τα ίδια μέρη , ξανά και ξανά , μέχρι που τελικά άρχισα να νιώθω την θερμοκρασία να ανεβαίνει και κατάλαβα ότι ...δεν θα αφήσω εκεί τα κόκκαλά μου, στους προγόνους.
	Απο τέτοιους διαδρόμους χωράει μόνο ένας... Και σφραγίζονται με μεγάλες κυκλικές πέτρινες πλάκες.
Η χαρά του πλυντηρά ! περισότερο του πήρε να μου πλύνει  τη μηχανή παρά το φορτηγό πιο πριν. Η ανάγκη για πλύσιμο  ήταν επιτακτική, αφου επάνω της κουβαλούσε, για αρκετές χιλιάδες Km, έντομα και χώμα απο κορυφές ονειρεμένες.
	Εβρωμος .
Ανεμώριο .

17η ημέρα